Kościół św. Wojciecha

Zachowane dokumenty podają, że kościół wzniesiono w 1222, w miejscu, gdzie św. Wojciech wygłosił kazanie przed udaniem się z wyprawą misyjną do Prus i gdzie prawdopodobnie od XI wieku znajdowała się drewniana kaplica. W miejscu pierwszej świątyni, w XV wieku postawiono nowy, gotycki kościół. W pierwszej połowie XVI wieku dobudowano nawy boczne, a sto lat później szczyty wieńczące wschodnią i zachodnią fasadę. W 1634 roku przy południowej nawie wzniesiono kaplicę św. Antoniego.
Podczas okupacji hitlerowskiej był to jeden z dwóch dostępnych dla Polaków kościołów w Poznaniu. Podczas walk o Cytadelę wzgórze znalazło się na linii najbardziej zaciętych walk, a  kościół został poważnie uszkodzony. Zniszczony został cały dach, runęło część sklepienia i murów, ucierpiało również wnętrze. Zniszczone zostały również cenne witraże, ocalał natomiast bogaty skarbiec. Świątynię odbudowano w latach 1946-1949.
Przed kościołem znajduje się drewniana, kryta gontem, dzwonnica pochodząca z przełomu XVI i XVII wieku – najstarszy drewniany zabytek w mieście.

Krypta

Krypta zasłużonych powstała w roku 1923 z inicjatywy proboszcza ks. Bogusława Kościelskiego. Zaczęto wówczas przenosić do kościoła prochy zasłużonych Wielkopolan.
W samym kościele, znajduje się marmurowy sarkofag Karola Marcinkowskiego – XIX-wiecznego lekarza i społecznika, dłuta Marcina Rożka. W Krypcie Zasłużonych znajdującej się pod kościołem znajdują się tam prochy :
•    Józefa Wybickiego – twórcy Hymnu Polskiego
•    Antoniego Kosińskiego – współtwórcy Legionów Dąbrowskiego
•    płk Andrzeja Niegolewskiego – uczestnika szarży pod Somosierrą
•    Heliodora Święcickiego – założyciela i pierwszego rektora Uniwersytetu Poznańskiego
•    ks. Wacława Gieburowskiego – założyciela i pierwszego dyrygenta chóru katedralnego, nauczyciela Stefana Stuligrosza
•    Feliksa Nowowiejskiego – kompozytora, twórcy melodii Roty
Inni sławni spoczywają na Cmentarzu Zasłużonych Wielkopolan, który znajduje się przy kościele karmelitów bosych, stojącym naprzeciw kościoła św. Wojciecha.

Kościół św. Józefa i klasztor Karmelitów Bosych

W 1553 roku w tym miejscu stanął zbór i szkoła braci czeskich, który został spalony przez uczniów kolegium jezuickiego podczas zamieszek religijnych w 1616 roku. Następnie, w 1618, ziemia trafiła w ręce zakonu karmelitów bosych, którzy przenieśli się tu po spaleniu przez Brandenburczyków ich dotychczasowej siedziby znajdującej się za Bramą Wroniecką. W okresie przejściowym schronienia udzielili im karmelici trzewiczkowi z klasztoru przy kościele Bożego Ciała

Cmentarz zasłużonych Wielkopolan

Cmentarz został założony w 1808 roku na Wzgórzu św. Wojciecha, czyli jeszcze pod panowaniem władz pruskich.
Pochowano na nim wielu zasłużonych Wielkopolan, a także ofiary epidemii cholery, szalejącej w XIX wieku w Poznaniu.

Pomnik Armii Poznań

Na pomniku znajdują się słowa wzięte z książki generała Kutrzeby: „Starali się wykonać niewykonalny w 1939 roku obowiązek – obronę Polski”. Symbolizuje polskie bagnety, przygniecione betonowymi słupami- atakiem niemieckim.

Oficyna dawnego dowództwa V Korpusu Armii

Budowa twierdzy w XIX w. spowodowała powstanie wielu obiektów wojskowych w mieście. Wzniesiono tu m.in. reprezentacyjną neorenesansową siedzibę dowództwa V Korpusu Armii. Główny budynek, uszkodzony w wyniku walk w 1945 r., został rozebrany, a do dziś zachowała się jego oficyna.

Fabryka wódek i likierów „Hartwig & Kantorowicz”

Budynki fabryczne zlokalizowane w Poznaniu, na Grochowych Łąkach 6. Służyły wytwórni wódek i likierów, która jako pierwsza produkowała Wódkę Wyborową. Zakład wyrabiał też marmoladę i soki owocowe. Fabryka Hartwiga Kantorowicza, wcześniej funkcjonująca na ul. Wronieckiej, została przeniesiona na Grochowe Łąki w 1907. Zbudowano tutaj okazałą trzypiętrową kamienicę z budynkami fabrycznymi w podwórzu. Cały teren sięgał aż do obecnej ul. Solnej. Przed bramą umieszczono płaskorzeźbione wizerunki starej fabryki z ul. Wronieckiej w dwóch odsłonach – przed i po przebudowie z 1882.